ആത്മാവിൽ നഗ്നയാവുകയെന്നാൽ

 

തുറന്നു പറയുക എന്നത് അത്ര എളുപ്പമാണോ... അല്ലെന്നേ ഞാൻ പറയൂ... എത്രയോ കാലം ഒന്നും പറയാതെ അകത്തിട്ട് പൂട്ടി ജീവിച്ച ഒരാളായിരുന്നു ഞാൻ.. അത്രമേൽ ദാരിദ്ര്യവും വഴക്കും അരക്ഷിതാവസ്ഥയും വേദനകളും പ്രശ്നങ്ങളും ഉള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചിരുന്നു.

 എന്തോ അതിനെ ഒക്കെ ഒരു ഭാഗത്തേക്ക്‌ മാറ്റി വെച്ച് അപ്പപ്പോൾ ആയിരിക്കാൻ സാധിക്കുമായിരുന്നു അന്ന്. 

എന്നാലും സത്യത്തിൽ ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ തനിയെ എന്നത് വല്ലാത്ത ദുര്യോഗമാണ്.

  സ്വന്തം പ്രശ്നങ്ങളെ അതും ആഴത്തിലുള്ളവ തുറന്നു പറയൽ എളുപ്പമുള്ള കാര്യമല്ല. മറ്റൊരു മനുഷ്യന്റെ മുൻപിൽ മാനസികമായി നഗ്നനാകുന്ന ഒരു അവസ്ഥയാണത്.

നമ്മെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന കാര്യങ്ങളും, നമ്മെ മുറിവേൽപ്പിച്ച അനുഭവങ്ങളും, നമ്മിൽ തന്നെ ആശയക്കുഴപ്പം സൃഷ്ടിക്കുന്ന ചിന്തകളും, നമ്മുടെ അല്പഭിമാനം കൊണ്ട് മറച്ചുവയ്ക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ദൗർബല്യങ്ങളും മറ്റൊരാളോട് തുറന്നുപറയാൻ വാക്കുകൾ മാത്രം പോരാ. അതിന് വിശ്വാസം വേണം. ധൈര്യം വേണം. അഭിമാനത്തിന്റെയും സ്വയംരക്ഷയുടെയും കൃത്രിമത്വത്തിന്റെയും കവചമില്ലാതെ മറ്റൊരാളുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കാനുള്ള മനസ്സിന്റെ സന്നദ്ധത വേണം.

അതെനിക്ക് ഉണ്ടായി തുടങ്ങിയത് നല്ല ചില സൗഹൃദങ്ങൾ ഉണ്ടായപ്പോഴാണ്..

 എന്റെ തുറന്നുപറച്ചിലിനെ കരുതലോടെ സ്വീകരിക്കുമെന്ന് എനിക്കവരിൽ കൂടുതൽ വിശ്വാസം വന്നപ്പോഴാണ് ഞാൻ ആഴത്തിൽ മനസ്സിനെ തുറന്നു വെച്ചത്. അവരില്ലെങ്കിൽ പല ദുരിതകടലും ഞാൻ നീന്തി കടക്കില്ലായിരുന്നു.

ചിലപ്പോൾ എല്ലാവരുടെയും എല്ലാമായി ഇരിക്കുമ്പോഴും അങ്ങനെ ഒരാൾ നമ്മുടെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായികൊള്ളണമെന്നില്ല.

 സത്യസന്ധമായി സംസാരിക്കുന്ന ആ നിമിഷത്തിൽ, മറ്റൊരാൾ നമ്മെ എങ്ങനെ കാണും, vulnerability എന്നത് അതിരുകളില്ലാതെ തുറന്നുപറഞ്ഞാൽ എന്ത് സംഭവിക്കും എന്ന ഭയം, ആളുകൾ എന്ത് പറയും എന്ന ചിന്തകൾ ബാധിക്കാത്ത ഒരാളായി ഞാൻ വളരെ പതുക്കെ മാറുകയായിരുന്നു. നല്ല സൗഹൃദങ്ങളെ റെസിപ്രോക്കേറ്റ് ചെയ്യാൻ പാകപ്പെട്ടിരുന്നു... ആ യാത്ര ഒട്ടും എളുപ്പമായിരുന്നില്ല എന്ന് പ്രത്യേകം പറയണം. എല്ലാവർക്കും അത് സാധിക്കട്ടെ എന്ന് ആഗ്രഹിക്കാറുണ്ട്.

 കാരണം നമ്മളെല്ലാവരും വെറും മനുഷ്യരാണ്..ഭയങ്ങളോടും മുറിവുകളോടും ദൗർബല്യങ്ങളോടും പ്രതീക്ഷകളോടും പ്രണയത്തോടെയും ജീവിക്കുന്ന ഇതിലെല്ലാം അബദ്ധങ്ങൾ പറ്റാൻ എപ്പോഴും സാധ്യത ഉള്ള ആളുകൾ..

അല്ലാതെ എപ്പോഴും പോസിറ്റീവ് ആയിരിക്കുന്ന യന്ത്രങ്ങളെല്ല നമ്മൾ.അധിക പോസിറ്റിവിറ്റി ഒരു ടോക്സിസിറ്റി തന്നെയാണ്. അത് നിലനിർത്താൻ ചിലപ്പോൾ ജീവൻ തന്നെ പണയം വയ്ക്കേണ്ടിവരും. എന്തിനാണത്? 

അങ്ങനെ പറയാനാകാതെ എത്ര പേര് ഈ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് നിർത്തി പോകുന്നുവെന്നോ.

അങ്ങനെ പച്ചയ്ക്ക് ഒരാളുടെ മുന്നിൽ നിങ്ങൾക്ക് നിൽക്കാൻ ധൈര്യം തരുന്ന ഒരാളെയെങ്കിലും നേടാനാകണം..

ഒന്നിനുമല്ല വെറുതെ...

ചിലപ്പോൾ കൈവിട്ടു പോകുമ്പോൾ പതം പറഞ്ഞു നാണമില്ലാതെ കരയാൻ..

ആത്മഹത്യ ചെയ്യാൻ തോന്നുമ്പോൾ അത് വേണ്ടെന്ന് വെക്കാൻ ..

ചില രഹസ്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു ചിരിക്കാൻ..

സ്വന്തം ആത്മാവിനെ സ്വയം പരിഹസിക്കാൻ..

ചുറ്റുമുള്ളവരെ പൊളിക്കൽ കറക്റ്റാനസ്സ് നോക്കാതെ കളിയാക്കി ചിരിക്കാൻ 

ആരെയെങ്കിലും കൊല്ലാൻ തോന്നുമ്പോൾ അത് വേണ്ടെന്ന് വെക്കാൻ  

എനിക്കവരോട് കുശുമ്പ് വരുന്നെന്ന് പറഞ്ഞതും ആഘോഷിക്കാൻ..

നഷ്ടപ്രണയത്തെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞു കരയാൻ..

പുതിയ പുതിയ ഫാന്റസികൾ പരസ്പരം പറഞ്ഞു ഓർത്തു ചിരിക്കാൻ...

അങ്ങനെ അങ്ങനെ ഈ ഭൂമിയിലെ ജീവിതം കുറെ കൂടെ കനം കുറഞ്ഞതാക്കി വയസാം കാലത്ത് മരിക്കാൻ കിടക്കുമ്പോൾ കുറെ നല്ലൊർമ്മകൾ ഓർത്തു മരിക്കാൻ.